روز جهانی زمین پاک

روز جهانی زمین پاک هر ساله در 22 آوریل مصادف با 2 اردیبهشت در تمام دنیا برگزار می‌شود و به همه مردم یادآوری می‌کند که نباید سیاره خود "زمین" را فراموش کنند.

تاریخچه این مناسبت به سال 1969 و زمانی باز می‌گردد که جان مک مونل فرزند یک مبلغ دینی مستقل و علاقمند به عرصه دین، علم و صلح، ایده برگزاری یک روز جهانی به نام روز زمین پاک را در همایش یونسکو درباره محیط زیست مطرح و در همان سال پرچم زمین پاک را طراحی کرد.

یوتانت دبیر کل سازمان ملل (1962- 1971) از ایده مک کونل استقبال کرد و این روز به یک روز جهانی در تقویم‌های سراسر دنیا تبدیل شد.

در ایران نیز هم زمان با دیگر کشورهای جهان هفته زمین پاک از روز دوم اردیبهشت به مدت یک هفته در سراسر کشور برپا می‌شود و نخستین روز این هفته (دوم اردیبهشت ماه) به نام روز زمین پاک نامگذاری شده‌است.

7نکته برای داشتن زمین پاک

نشنال‌جئوگرافیکNational Geographic برای آنکه هر کس سهمی در بهتر شدن هوای اطرافش داشته باشد نکاتی را پیشنهاد کرده است:

1- در استفاده از کاغذ صرفه جویی کنید و سعی کنید کارهایتان را بدون استفاده از کاغذ انجام دهید. به طور مثال تا حد امکان قبض‌هایتان را از طریق اینترنت پرداخت کنید.

صرفه جویی در کاغذ در واقع به معنای کمتر بریده شدن درختان اطراف شماست که هر ساله هزاران هزار از آنها برای تولید انواع کاغذهایی که در طول روز در اختیار شما قرار می‌گیرد تلف می‌شوند و در عین حال با این کار زباله کمتری تولید شده و دی اکسید کربن کمتری تولید می‌گردد.

2- در ساخت و انبوه شدن جنگل‌ها شما هم کمک کنید. کاشت هر نهال می‌تواند سال‌های سال هم خاطره خوشی برای شما و هم کمکی به محیط زیستتان باشد.

3- به انجمن‌های حمایت از محیط زیست کمک کنید. آنها با تلاش بی وقفه خود سعی در نجات  زمین دارند.

4- در محل کارتان هم به سبز بودن زمین فکر کنید. از مدیر بخش خود بخواهید که برنامه‌ای ترتیب دهد که کاغذ کمتری مصرف شده و اسراف نشود. برای نوشتن از هر دو روی کاغذ استفاده کنید.

5- اگر به سفر رفتن فکر می‌کنید حتما سفر با قطار را در اولویت قرار دهید. تحقیقات نشان می‌دهد که دی اکسید کربنی که قطارها برای زمین تولید می‌کنند 4 تا 15 درصد کمتر از هواپیماهاست. پس قطار را فراموش نکنید.

6- در مصرف آب صرفه‌جویی کنید. اسراف در آب می‌تواند به ضرر زمین تمام شود. هنگام دوش گرفتن زمان مشخصی را در نظر بگیرید و دقایق طولانی بی‌دلیل زیر دوش نمانید و آب را بی علت باز نگذارید.

7- در محله خود جستجو کنید. می‌توانید از همین هفته به محله خود بروید و کمی کنکاش کرده و ببینید که سوپرمارکت‌ها و دیگر مغازه‌ها چطور زباله تولید می‌کنند و چقدر می‌توان به آنها نکات مفیدی را گوشزد کرد.

اگر رودخانه‌ای نزدیک محل سکونت شماست آن را زیر نظر بگیرید و راه‌هایی برای تمیز نگه‌داشتن آن به همسایه‌ها پیشنهاد کنید.

زمین پاک، زندگی سالم

این ایده که روزی را به نام " روز زمین پاک " نام گذاری نمایند، احترام به سیاره زمین و همه ی چیزهای زنده ای که در آن ساکن هستند، در اواخر دهه ی 1960 میلادی مطرح شد و نهایتاً در سال 1970، اولین روز آن جشن گرفته شد.

امروزه خیلی از شهرها و کشورهای دنیا روز زمین پاک را به مدت یک هفته تمدید کرده اند تا آگاهی مردم از هر آن چه مربوط به پاک سازی محیط زیست می شود را افزایش دهند.

فراتر از همه ی این ها جالب است که بدانید امام على علیه السلام در نگاهى بلند و سازنده، انسان را مامور آباد کردن زمین دانسته است چرا که در نهج البلاغه آمده است: " خداوند او را بعد از توبه از بهشت فرو فرستاد تا با کمک نسل خود، زمین را آباد سازد و حجّت را بر بندگانش، اقامه کند." اما آیا واقعا ما زمین را آباد می کنیم؟

زمین گرم!

به نظر می رسد آن چه معضل اصلی زمین، در این سال ها می باشد، گرم شدن آن است. گرم شدن زمین موجب تغییر الگوی بارش، افزایش سطح آب دریاهای آزاد، کاهش سطح آب دریاچه ‌ها و تاثیرات وسیع بر گیاهان، حیات وحش و انسان ها می ‌شود؛ پس باید به فکر راه کارهایی برای جلوگیری از آن بود.

حالا که این هفته به نام هفته ی زمین پاک نام گذاری شده است بیایید همگی با هم در حد خودمان کارهایی انجام دهیم:

* مثلاً یکی از کارهایی که می توانیم انجام دهیم این است که در این هفته لامپ های الکتریکی منزل و یا محل کارمان را تا آن جایی که ممکن است خاموش نگه داریم. البته منظور ما این نیست که در تاریکی زندگی کنیم؛ می توان کارهایی کرد که هم خیلی سخت نباشد و هم مفید. به طور مثال این هفته هر روز با افراد خانواده تان در این آب و هوای خوب بهاری به منطقه ای سرسبز مثلاً یکی از پارک های نزدیک منزل تان بروید و هم از هوای خوب و با هم بودن لذت ببرید و هم این که به این ترتیب لامپ های تان را برای مدت بیشتری خاموش نگه دارید.

* یا این که در این هفته تا جایی که امکان دارد خودروی شخصی تان را در منزل نگه دارید. استفاده از دوچرخه، پیاده روی در هوای آزاد، استفاده از اتوبوس ها، هر چند کمی دشوار باشد، اما کمک بزرگی به جلوگیری از گرم شدن بیشتر زمین می کند.

طلای کثیف

از دیگر معضلات کنونی زمین، زباله ها را می توان نام برد. همان طور که می دانید دفع غلط زباله ها یکی از اصلی ترین عوامل انتشار بیماری ها است. در این مورد، 2 عامل اصلی دخیل هستند؛ یکی خود زباله ها چه زباله های خانگی و چه زباله های صنعتی و بیمارستانی و دیگری زمان و نحوه ی انتقال زباله ها.

در این مقوله ما می توانیم کارهای زیادی انجام دهیم؛ از آموزش به کودکان مان گرفته تا جدا سازی و دفع مناسب زباله ها و هر آن چه می تواند به حفظ پاکیزگی زمین کمک کند.

درخت؛ قلب زمین

از دیگر مشکلات زمان حال، متاسفانه از بین بردن درختان برای ساخت و ساز و ... است. در این مورد هم ما می توانیم سهمی هر چند اندک داشته باشیم. حداقل کاری که می توانیم بکنیم این است که در این هفته یک نهال کوچک را در باغچه مان بکاریم.

اگر به هر یک از موارد فوق نظری بیندازید متوجه می شوید که همه ی این کارها در نهایتاً به حفظ سلامت خودمان کمک می کند چرا که زمین خانه ی ماست، خانه ی همه ما...

زمین پاک و حضور منفور یکبار مصرف ها  

طبیعت و محیط زیست به عنوان هدیه خداوند باری تعالی و سرمایه عظیم حیات، نیازمند همت صادقانه بشر در حفاظت و مراقبت از آن است، حفاظت از محیط زیست و پاکیزه نگاه داشتن آن توسط انسان های آگاهی انجام می شود که به زندگی سالم خود و دیگران می اندیشند و در این راه تلاش می کنند.امروزه رشد روز افزون جمعیت، تنوع و گسترش انواع کالا ها و بسته بندی کالاهای مصرفی، روند رو به رشد استفاده از ظروف یک بار مصرف، استفاده از انواع محصولات پلاستیکی و الگوی مصرف نادرست، روند تولید خودرو و آلودگی شهرها و بسیاری از عوامل دیگر باعث شده است تا شاهد افزایش بی رویه تولید انواع ضایعات و زباله های مختلف با کمیت و کیفیت های متفاوت و در نتیجه آلودگی زمین پاک و محیط سالم باشیم. انواع بطری های نوشابه و آب معدنی، ظرف های غذا، لیوان ها ، پاکت های ساندیس و آبمیوه ،مشمع و سایر یکبار مصرف ها به همراه زباله ها و ... اشیای جور واجوار و عجیب و غریبی هستند که هر روز در نهرها، اطراف شهرها و داخل کوچه و خیابان شاهد آنها هستیم و اینکه چگونه زمین و محیط پاک خود را آلوده می کنیم.این اشیاء نه تنها با وجود خود زمین پاک را آلوده می کنند بلکه با کوچکترین بارندگی، آبگرفتگی نهرها و جاری شدن آب به همراه زباله ها بخصوص ظروف یکبار مصرف در سطح خیابان و پیاده رو را باعث می شوند.در نگاه اول شاید مطب به نوعی ساده و پیش پاافتاده به نظر برسد اما با کمی مداقه به راحتی می توان دریافت که به همین واسطه ، شهروندان در معرض تهدید میکروبها و آفات گوناگونی هستند که هم مردم و هم مسوولان امر به آن بی توجه هستند. البته ناگفته نماند که بخش اعظمی از این معضل به خود شهروندان بر می گردد، برخی از افراد بی مسوولیت و کسانی که حس همشهری گری و شهروند بودن در آنها مرده و به حقوق و امنیت بهداشت شهروندی بی توجهند، عامل بسیاری از این ناهنجاری ها بوده که بعد از استفاده محتویات ظروف یکبار مصرف ( گاهی همراه با غذا) آن را به داخل نهرها می اندازند در حالی که مخزن های مخصوص زباله در چند قدمی آنها قرار دارد.درصد بالایی از این بی توجهی ها به مغازه داران هم مربوط می شود که خیلی راحت محتویات سطل زباله یا ظروف یکبار مصرف استفاده شده را داخل نهرها و یا در کنار خیابان می ریزند.پیامد دیگر این آلودگی علاوه بر آلودگی و زشت کردن محیط و زمین پاک، وجود و حضور موش های موذی و خطرناک (از معضلات اساسی پایتخت) است که سلامت و امنیت بهداشت شهروندان را به طور جدی تهدید می کند. آیا تاکنون با خود فکر کرده اید که در این بین چه کسی منتفع و چه کسی متضرر می شود؟ با کمی مداقه به راحتی می توان پی برد که منتفع و متضرر در این معضل چه کسانی هستند. متضررها بدون تردید و مثل همیشه تنها و تنها مردم هستند که با آلودگی ها و خطرات ناشی از آن و همچنین ازدیاد جانوران موذی بویژه موش ها مواجه می شوند و منتفع در این مورد در درجه اول سازندگان ظروف هستند که به دور از عواقب بعدی ظروف بعد از مصرف به تولید و فروش ادامه می دهند و سود و منفعت خود را می برند و کاری به کار مردم و عواقب سوئی که آنها و زمین و طبیعت محیط زیست را تهدید می کند، ندارند.در درجه دوم کسانی مانند صاحبان رستوران ها ،فروشندگان و تولیدکنندگان آبهای معدنی و انواع نوشابه ها، مغازه دارها و سایر آنهایی هستند که برای فروش و بسته بندی محصول خود از تولیدات یکبار مصرف استفاده می کنند و براحتی و بدون دردسر علاوه بر اخذ مبلغ محصول خود و سود آن پول ظرف یکبار مصرف را با سود مجدد دریافت می کنند به عنوان مثال ظرف غذای یکبار مصرفی که 30 تا 40 تومان خریداری شده از مشتری مبلغ 50 تومان بابت ظرف دریافت می کنند و در این بین مجددا مردم به عنوان مصرف کننده باید این مبلغ را بپردازند و عواقب بعدی آن را هم متحمل شوند.در حال حاضر تهران دارای بیش از 300 کیلومتر کانال جمع آوری آبهای سطحی است و به نظر می رسد برای شهری مثل تهران این شبکه باید به دوبرابر افزایش یابد و اگر در حالت کنونی کانال ها و انهار موجود بموقع لایروبی شوند ، مشکل آبگرفتگی نخواهیم داشت زیرا یکی از مهمترین علل بالا زدن آب و جاری شدن آن در سطح پیاده رو و خیابان ، ریختن زباله به داخل جوی ها و انهار است که با تجمع درزیر پل ها راه آب را مسدود می کنند.شهروندان تهرانی روزانه بیش از 7 هزار تن زباله که یکبارمصرف ها بخش عمده ای از آن است را تولید کرده و تحویل شهرداری می دهند و سالانه بیش از 65 میلیارد تومان هزینه در کلان شهر تهران از سوی شهرداری صرف جمع آوری زباله ها می شود، حالا هزینه رفع آبگرفتگی و لایروبی کانال ها و نهرها بماند که این مورد با رعایت شهروندان و فرهنگ سازی شهرداری در این زمینه کاهش می یابد و می تواند صرف دیگر امور شهری شود.به نظر می رسد با مکانیزه شدن جمع آوری زباله های شهری 30 تا 50 درصد در هزینه ها و زمان جمع آوری زباله صرفه جویی شده و همچنین کاهش جانوران موذی نیز از دیگر مزیت های اجرای این طرح بوده که رضایت مندی 80 تا 90 درصدی شهروندان را به دنبال داشته است.کارخانجات ، مراکز دولتی ، سازمانها و مراکز نظامی تولید کنندگان زباله انبوه ( می توان گفت بخش مهمی از آن یکبار مصرف هاست) هستند که باید بهای جمع آوری زباله خود را پرداخت کنند . برخی تولید کنندگان انبوه زباله حداقل روزانه 3 تن زباله تولید می کنند و از امکانات و سود مناسب هم برخوردار می شوند، اما هزینه جمع آوری و حمل زباله هایشان باید از عوارض مردم پرداخت شود که این کار به نظر صحیح نمی رسد و ظلم مضاعفی در حق مردم است. ضرورت داشتن زمین پاک و یک شهر خوب و سالم، آموزش و اطلاع داشتن شهروندان از مقوله شهرنشینی است و در اولین گام پاکیزگی محیط زیست و رعایت قوانین زیست محیطی ضامن اصلی یک شهر پاکیزه است. نهرها و جوی ها یکی از شبکه های مهم دفع فاضلاب به بیرون از محیط شهر هستند ،پیشنهاد می شود که مسوولان شهرداری و محیط زیست برخورد جدی با افراد متخلف که زباله های خود را داخل نهرها و در سطح کوچه و خیابان می ریزند، داشته و ایجاد طرحی همه گیر برای شهروندان (آموزش شهروندی) به خصوص مغازه داران، آنها را از ریختن زباله به داخل نهرها باز دارند که متاسفانه مسوولان کمتر به این مقوله پرداخته اند. نکته دیگر اینکه تدابیری جهت سرپوشیده کردن نهرها اندیشیده شود تا از ریختن زباله به داخل آنها جلوگیری شود که در نتیجه به کاهش موش ها، رفع آلودگی و عدم گرفتگی کانال ها و داشتن زمینی پاک منجر خواهد شد. به هر حال آنچه مسلم و انکارناپذیر است، سلامت جسمی و روحی روانی و امنیت بهداشت مردم است که در معرض تهدید جدی و خطرناک آلودگی محیط ناسالم قرار دارد و نمی توان به سادگی از آن گذشت، برای حل این معضل توجه جدی مسوولان امر به این مقوله لازم است تا شاهد جامعه و شهری شکوفا با محیط و زمینی پاک و پاکیزه و شهروندان سالم باشیم.برای داشتن زمینی پاک و محیطی سالم همه تلاش کنیم و مراقبت 

زمین پاک و حضور منفور یکبار مصرف ها  

طبیعت و محیط زیست به عنوان هدیه خداوند باری تعالی و سرمایه عظیم حیات، نیازمند همت صادقانه بشر در حفاظت و مراقبت از آن است، حفاظت از محیط زیست و پاکیزه نگاه داشتن آن توسط انسان های آگاهی انجام می شود که به زندگی سالم خود و دیگران می اندیشند و در این راه تلاش می کنند.امروزه رشد روز افزون جمعیت، تنوع و گسترش انواع کالا ها و بسته بندی کالاهای مصرفی، روند رو به رشد استفاده از ظروف یک بار مصرف، استفاده از انواع محصولات پلاستیکی و الگوی مصرف نادرست، روند تولید خودرو و آلودگی شهرها و بسیاری از عوامل دیگر باعث شده است تا شاهد افزایش بی رویه تولید انواع ضایعات و زباله های مختلف با کمیت و کیفیت های متفاوت و در نتیجه آلودگی زمین پاک و محیط سالم باشیم. انواع بطری های نوشابه و آب معدنی، ظرف های غذا، لیوان ها ، پاکت های ساندیس و آبمیوه ،مشمع و سایر یکبار مصرف ها به همراه زباله ها و ... اشیای جور واجوار و عجیب و غریبی هستند که هر روز در نهرها، اطراف شهرها و داخل کوچه و خیابان شاهد آنها هستیم و اینکه چگونه زمین و محیط پاک خود را آلوده می کنیم.این اشیاء نه تنها با وجود خود زمین پاک را آلوده می کنند بلکه با کوچکترین بارندگی، آبگرفتگی نهرها و جاری شدن آب به همراه زباله ها بخصوص ظروف یکبار مصرف در سطح خیابان و پیاده رو را باعث می شوند.در نگاه اول شاید مطب به نوعی ساده و پیش پاافتاده به نظر برسد اما با کمی مداقه به راحتی می توان دریافت که به همین واسطه ، شهروندان در معرض تهدید میکروبها و آفات گوناگونی هستند که هم مردم و هم مسوولان امر به آن بی توجه هستند. البته ناگفته نماند که بخش اعظمی از این معضل به خود شهروندان بر می گردد، برخی از افراد بی مسوولیت و کسانی که حس همشهری گری و شهروند بودن در آنها مرده و به حقوق و امنیت بهداشت شهروندی بی توجهند، عامل بسیاری از این ناهنجاری ها بوده که بعد از استفاده محتویات ظروف یکبار مصرف ( گاهی همراه با غذا) آن را به داخل نهرها می اندازند در حالی که مخزن های مخصوص زباله در چند قدمی آنها قرار دارد.درصد بالایی از این بی توجهی ها به مغازه داران هم مربوط می شود که خیلی راحت محتویات سطل زباله یا ظروف یکبار مصرف استفاده شده را داخل نهرها و یا در کنار خیابان می ریزند.پیامد دیگر این آلودگی علاوه بر آلودگی و زشت کردن محیط و زمین پاک، وجود و حضور موش های موذی و خطرناک (از معضلات اساسی پایتخت) است که سلامت و امنیت بهداشت شهروندان را به طور جدی تهدید می کند. آیا تاکنون با خود فکر کرده اید که در این بین چه کسی منتفع و چه کسی متضرر می شود؟ با کمی مداقه به راحتی می توان پی برد که منتفع و متضرر در این معضل چه کسانی هستند. متضررها بدون تردید و مثل همیشه تنها و تنها مردم هستند که با آلودگی ها و خطرات ناشی از آن و همچنین ازدیاد جانوران موذی بویژه موش ها مواجه می شوند و منتفع در این مورد در درجه اول سازندگان ظروف هستند که به دور از عواقب بعدی ظروف بعد از مصرف به تولید و فروش ادامه می دهند و سود و منفعت خود را می برند و کاری به کار مردم و عواقب سوئی که آنها و زمین و طبیعت محیط زیست را تهدید می کند، ندارند.در درجه دوم کسانی مانند صاحبان رستوران ها ،فروشندگان و تولیدکنندگان آبهای معدنی و انواع نوشابه ها، مغازه دارها و سایر آنهایی هستند که برای فروش و بسته بندی محصول خود از تولیدات یکبار مصرف استفاده می کنند و براحتی و بدون دردسر علاوه بر اخذ مبلغ محصول خود و سود آن پول ظرف یکبار مصرف را با سود مجدد دریافت می کنند به عنوان مثال ظرف غذای یکبار مصرفی که 30 تا 40 تومان خریداری شده از مشتری مبلغ 50 تومان بابت ظرف دریافت می کنند و در این بین مجددا مردم به عنوان مصرف کننده باید این مبلغ را بپردازند و عواقب بعدی آن را هم متحمل شوند.در حال حاضر تهران دارای بیش از 300 کیلومتر کانال جمع آوری آبهای سطحی است و به نظر می رسد برای شهری مثل تهران این شبکه باید به دوبرابر افزایش یابد و اگر در حالت کنونی کانال ها و انهار موجود بموقع لایروبی شوند ، مشکل آبگرفتگی نخواهیم داشت زیرا یکی از مهمترین علل بالا زدن آب و جاری شدن آن در سطح پیاده رو و خیابان ، ریختن زباله به داخل جوی ها و انهار است که با تجمع درزیر پل ها راه آب را مسدود می کنند.شهروندان تهرانی روزانه بیش از 7 هزار تن زباله که یکبارمصرف ها بخش عمده ای از آن است را تولید کرده و تحویل شهرداری می دهند و سالانه بیش از 65 میلیارد تومان هزینه در کلان شهر تهران از سوی شهرداری صرف جمع آوری زباله ها می شود، حالا هزینه رفع آبگرفتگی و لایروبی کانال ها و نهرها بماند که این مورد با رعایت شهروندان و فرهنگ سازی شهرداری در این زمینه کاهش می یابد و می تواند صرف دیگر امور شهری شود.به نظر می رسد با مکانیزه شدن جمع آوری زباله های شهری 30 تا 50 درصد در هزینه ها و زمان جمع آوری زباله صرفه جویی شده و همچنین کاهش جانوران موذی نیز از دیگر مزیت های اجرای این طرح بوده که رضایت مندی 80 تا 90 درصدی شهروندان را به دنبال داشته است.کارخانجات ، مراکز دولتی ، سازمانها و مراکز نظامی تولید کنندگان زباله انبوه ( می توان گفت بخش مهمی از آن یکبار مصرف هاست) هستند که باید بهای جمع آوری زباله خود را پرداخت کنند . برخی تولید کنندگان انبوه زباله حداقل روزانه 3 تن زباله تولید می کنند و از امکانات و سود مناسب هم برخوردار می شوند، اما هزینه جمع آوری و حمل زباله هایشان باید از عوارض مردم پرداخت شود که این کار به نظر صحیح نمی رسد و ظلم مضاعفی در حق مردم است. ضرورت داشتن زمین پاک و یک شهر خوب و سالم، آموزش و اطلاع داشتن شهروندان از مقوله شهرنشینی است و در اولین گام پاکیزگی محیط زیست و رعایت قوانین زیست محیطی ضامن اصلی یک شهر پاکیزه است. نهرها و جوی ها یکی از شبکه های مهم دفع فاضلاب به بیرون از محیط شهر هستند ،پیشنهاد می شود که مسوولان شهرداری و محیط زیست برخورد جدی با افراد متخلف که زباله های خود را داخل نهرها و در سطح کوچه و خیابان می ریزند، داشته و ایجاد طرحی همه گیر برای شهروندان (آموزش شهروندی) به خصوص مغازه داران، آنها را از ریختن زباله به داخل نهرها باز دارند که متاسفانه مسوولان کمتر به این مقوله پرداخته اند. نکته دیگر اینکه تدابیری جهت سرپوشیده کردن نهرها اندیشیده شود تا از ریختن زباله به داخل آنها جلوگیری شود که در نتیجه به کاهش موش ها، رفع آلودگی و عدم گرفتگی کانال ها و داشتن زمینی پاک منجر خواهد شد. به هر حال آنچه مسلم و انکارناپذیر است، سلامت جسمی و روحی روانی و امنیت بهداشت مردم است که در معرض تهدید جدی و خطرناک آلودگی محیط ناسالم قرار دارد و نمی توان به سادگی از آن گذشت، برای حل این معضل توجه جدی مسوولان امر به این مقوله لازم است تا شاهد جامعه و شهری شکوفا با محیط و زمینی پاک و پاکیزه و شهروندان سالم باشیم.برای داشتن زمینی پاک و محیطی سالم همه تلاش کنیم و مراقبت.